KEŞKE...

İçimdeki burukluğa baktım bu gece…

Keşkelerimize ve kaybetmişliklerimize ne kadar da yanıyoruz … 
Neden hep keşkeyi seviyoruz ve onun için de kayboluyoruz ;yada neden geçmişe özlüm duyuyor insan… O anı yaşayamadan yitip tükenen zamana hayıflanıyor….

Neden …

O  an değilmidir seni  bu güne taşıyan; o an değimlidir ki  bu gündeki   SENİ   SEN yapan..

Şu anda bulunuyorsan eğer, yapabileceğin  şeyi en sonuna kadar yap, her nefes alıp verdiğinde yaşam gücünü içinde taaaa damarlarında hissettiğinde , ne yapmak istiyorsan yap…..
Ya da sus........ 
Sessizce karanlığa gömül.Sisli bulutlar ve kelimeler arasında kaybol  yada feryat edercesine varlığınla o girdabın içinde ol....

Keşke onu sıkı tutsaydım bırakmasaydım ,

Keşke ruhumu ona açıp paylaşabilseydim,

Keşke daha çok şeyler yapabilseydim,

Keşke geçmişi yok sayıp hayata  yeniden başlayabilseydim………
Keşke... Keşke.....Keşke....Keşke........

Ve keşkeler bizi hep geçmişe  bağlar, nedense  bu günü yüreğinde hissedemez insan……Pişmanlıklar, zaman tünelinde yığılıp kalır ve zaman bir su gibi akıp geçerken , yaşanmamışlıkların verdiği öfkeyle kavruluruz hep...
Son nefese kadar hala gerçekleşmesi beklenen bir çok hayaller, bir kenara atılmış gazeteler gibi öylece tozlu yığınlar halinde durur...


Bu andan sonraki ana, sonrakimden yarına, yarından geleceğe,gelecekten öteye hep ard arda beklentiler..
Ve o an ne yapıyorsak yaptığı şeyin hazzını alamaz oluruz....
Bumudur yaşamak...!!?.
Bumudur hayatın  her anında olamk..!!!??
Söyle bana eydost bumudur...!!!?

Değilmidir ki  her soluk alıp verdiğimizde hayata yeniden başlamak,

Değimlidir ki  mümkün olmayan tek şey ,yaşadığımız anı bir daha yaşayamamak...

O zaman şu saniye de şu anı hisset ...
Senden başka  seni daha sımsıkı tutacak kimse yok inan..
Ve o uzanan eli yakala , sıkı tut ;çünkü her nefes alıp verdikçe o senle daim kalacaktır….

Keşkesiz ve şu an ki hayatla kalın….